Ayan Ebru

Ebru ile tanıştığım ilk zamanlarda boya ezme başıma çok dert olmuştu.

Günlerce tek renk boyayı; saatlerce mermerin üzerinde destisengimle ezerek boya hazırlıyor, ebrularımı bu boyalarımla çalışıyordum.

Zaman zaman sorunlar çıkıyor, teknem çalışmıyordu. Teknemin başında saatlerce oturup üzülüp ağladığım zamanlar oldu.

Ancak kendim ezip yaptığım boyalarım çalıştığı zaman keyfime diyecek yoktu. Teknemden ancak; sabah ezanının saba makamının ruhumu inkişaf ettirmesi ile ayrılabildiğim zamanlar oldu.

Kendim ezip hazırladığım boyalarda ki başkaydı. Tamamen duygularımın ve ruh halimin bir aynası olarak görüyordum... Genede görüyorum. Ancak boya ezme ile harcadığım zaman beni ruhumun aynası olan Ebru’dan alıkoyuyordu.  Gündüzleri başka bir işte çalıştığım için ancak geceleri yapabildiğim Ebru’yu yapamıyor, çoğunlukla boya ezme, fırça bağlama, öd kaynatma gibi işlerle uğraşıyordum. Bütün malzemeleri kendim hazırlamanın hazzı ile çalışmalarıma devam ediyordum.

Ancak kendisinden her zaman istifade ettiğim Ebrucu Ali SARAÇ’ın:

“-Ayan Ebru’dan malzemeleri temin et, Ebru yapmanın keyfini çıkar.” demesi üzerine Ayan Ebru ile tanıştım ve sanatımda kendimce devrimler yaptım.

Kendi yaptığım boyalar; evet, ustalığımın bir göstergesiydi ama bunu göstermeye çalışırken Ebru’daki ustalığımın önünde kale gibi duruyor, kendimi Ebru’da ifade etmeme engel oluyordu. Bu nedenle Ebru yapmakla geçireceğim kısa zaman heba oluyordu.

Artık zamanım sadece Ebru yapmakla geçiyordu.  Ve dediğim gibi sanatımda, kendi çapımda devrimler yapmaya başlamıştım.

“Ayan Ebru”nun  ezilmiş boyaları hakikaten  tekne üzerinde güzel sonuçlar veriyor. Canlı renklerle doyumsuz Ebru sanatını icra etmemde büyük katkıları oldu. 

Artık dileyen boyaları kendi ezsin ebru yapsın, dileyen hazır olarak “Ayan Ebru” dan temin etsin.

Yeter ki Ebru Yapsın...